امام حسين (ع) علاوه بر مسلم و قيس بن مسهر دو سفير ديگر به نام‌هاي "عبدالله بن يقطر" و " سليمان بن رزين" داشت كه اولي در كوفه و دومي در بصره به شهادت رسيدند.

وقتي تصميم جدي امام حسين (ع) براي رسيدن به كوفه حتمي شد، اين خبر به كوفه رسيد. "عبيداله‌بن زياد!" كه در اين هنگام فرماندار اين شهر بود، تصميم گرفت به هر صورت ممكن مانع رسيدن كاروان امام حسين(ع) به كوفه شود.

از اين رو با جمع آوري سپاهي قصد خود را براي رويارويي مسلح با اهل بيت پيامبر(ص) آشكار ساخت.

* آمار سپاه كوفيان
برخي سپاه كوفه را تا ‪ ۳۰‬هزار نفر هم تخمين زده اند. برخي ديگر تعداد اين سپاه را به غير از سپاه "حر بن يزيد رياحي " تا ‪ ۲۰‬هزار نفر ذكر كرده اند.(مقتل‌الحسين مقرر، ص ‪ ۲۳۹‬به نقل از مناقب ابن شهر آشوب، ج ‪ ، ۲‬ص ‪(۲۱۵‬ اما كمترين رقمي كه براي سپاه كوفه ذكر شده، رقمي برابر با ‪ ۱۲‬هزار نفر را به شرح ذيل بالغ مي‌شد.

سپاه حر هزار نفر، سپاه عمربن سعدابي وقاص چهارهزار نفر، سپاه عبداله تميمي هزار نفر، سپاه شبث ابن ربعي هزار نفر، محمد ابن اشعث با هزار نفر و سپاه شمر بن ذي الجوشن با چهار هزار نفر.

* ماجراي حر چه بود؟
كاروان حسيني شب را در منزل گاه "شراف" به سر بردند، بامداد امام (ع) دستور داد ظرف‌ها و مشك‌ها را پرآب و حيوانات را هم سيرآب كنند .

نزديكاي ظهر مردي از همراهان امام (ع) تكبير گفت . امام (ع) فرمود:
چرا تكبير مي‌گويي؟ آن مرد در جواب ايشان عرض كرد، نخلستان‌هاي كوفه را ديدم ! آنها كه مسير را مي‌شناختند، گفتند: اينجا كجا و كوفه كجا! وقتي خوب نگاه كردند، لشگر مجهزي را ديدند كه كه غرق در اسلحه و نيزه به طرف آنان مي‌آيد.

امام (ع) فرمود: آري سپاه مجهزي به پيش مي‌آيد. در مشورت با اصحاب امام (ع) تصميم گرفت در نزديكي محل كاروان در مكاني به نام "ذوحسم" سنگر بندي كند.اين منطقه نزديك كربلا بود و لشگري هم كه به سمت كاروان امام(ع) مي‌آمد تحت فرماندهي فردي از قبيله رياح به نام " حر ابن يزيد رياحي" بود.

لشگر حر تشنه بودند پس امام (ع) دستور دادند تا به آنها آب بدهند. ادامه مطلب...

http://ashourablog.blogfa.com/

محرم تنها یک ماه نیست .ماهی ست در سوگ آسمانی اندوهناک

 ـ اگر دين را مجموعه اي از «اركان، اصول و فروعي كه بر نبي نازل گرديده است، به علاوه تاريخ زندگي و سيره و سنن اولياي دين» بدانيم و فهم دين را در سه سطح اعمال ديني،‌ معرفت ديني و تجربه ديني ببينيم آنگاه به خوبي روشن مي شود كه امام حسين (ع) در چه پايه اي از فهم ديني قرار دارد. او كسي است كه در خانه وحي و به همراه وحي رشد يافته است لذا هم به تمامي اركان اصول و فروع دين آشناست و هم در گفتگوي مستمر با آن بزرگوار و خصوصاً علي بن ابي طالب (ع) و فاطمه زهرا (س) و امام حسن مجتبي (ع) به زواياي مختلف دين معرفت يافته است و نيز با زيستن دركنار بهترين و بزرگترين عارفان دوران صاحب تجارب عالي عرفاني شده است. اما آنچه كه او از فهم ديني براي ما ارايه داده است در يك نگاه مستقل، نمود عالي تجربه ديني يعني عرفان حماسي است دعاي عرفه آن بزرگ يكي از عظيم ترين ذخاير معرفتي و عرفاني ماست و حماسه پس از دعا يعني شهادت آن سالار و سيد شهيدان مهمترين دستاورد عملي آن است كه از ديگر  پيشوايان ديني ديده نشده است.1

 1-(مجموعه مقالات كنگره بين المللي امام خميني و فرهنگ عاشورا/ دفتر دوم/ ص 225)

هُرم سوزان كوير، بر خستگي كاروانيان نيشتر مي زند و بدن هاي خسته آن ها را مي آزارد. خورشيد غروب دوم محرم، آرام خود را در تنگناي افق جاي مي دهد. كاروان بر سينه تفتيده بيابان توقف مي كند. صدايي مي پرسد: اين جا كجاست؟ پاسخ مي آيد: اين جا كربلاست! آري، حسين (ع) به كربلا مي رسد و دل كوير را در تب و تاب مي اندازد. آسمان نيز، چهره در هم كشيده است. زمين بغض خود را فرو مي خورد. فرات بي صدا اشك مي ريزد و خارها خود را به دست نسيم گرم سرنوشت داده اند.ادامه مطلب

تأثیرات مخرب ورود خرافات به مراسم عزاداری امام حسین (ع) کمتر از تعطیل کردن آن نیست

شبی حضرت اسدالله الغالب علی علیه السلام را درخواب دیدفرمود:

ای محتشم برای فرزند خود مرثیه وشعر سرودی ولی چرابرای

قرته العین ونور چشمانم حسین مرثیه نگفتی ؟

صبح که بیدار شددر اندیشه این خواب بود که شبی دیگرباز امیرالمومنین علیه السلام

را در خواب دیدکه فرمود:

برای فرزندم حسین مرثیه ای بگو!

عرض کرد فدایت شوم ،چه بگویم ؟فرمودند بگو:

((باز این چه شورش است که در خلق عالم است ))

بیدار شد مصرع دیگر در خاطرش بود همان ساعت به یمن توجه

شاه اولیاء و از برکت عنایات ان حضرت به سرودن بقیه اشعار ادامه داد تا به این مصرع رسید:

((هست از ملال گر چه بری ذات ذوالجلال ))

مصرع دیگر به خاطر او نمی رسید ودر ذهن نمی امد،چند روزی بر

این منوال گذشت شبی حضرت قائم علیه السلام را در خواب دید که فرمودند:

بگو:

((او در دل است وهیچ دلی نیست بی ملال ))

نقل از کتاب ۱۲بند محتشم (حجت الاسلام شیخ محمد لواسانی )(وقایع الایام خیابانی )

هزاران سال است

هزاران سال ...

ایستاده بر بلندای تاریخ

میان مکرر ظلمات

فانوس من!

تو

 درخشنده ترین طلوعی ....